علـی را گر که بردارند از بین شهادت ها
صدا از بند بند این اذان بیرون نمی آید
در دایره وجود موجود علـی است
اندر دو جهان مقصد و مقصود علـی است
نام زیبای تـو را بردم خزانم شد بهـارلافَتی إلا علـی لاسَیف إلا ذوالفقـار...
خیبـر چو به دسـتان علـی کنـده شد از جا
دیـوار به در گفـت علـیاً ولیُ الله...
علـی جان
عاشقت هستم و سلمان به همه ثابت کرد
عاشقت فرق ندارد که کجـایی باشد
ره صد ساله ی حاجی به شبی پیمودیم
جای صد عمره حساب است نجف رفتن ما
آن سرمه ای که اهـل نظر در پی اش رونـددر زیر فرش های شبسـتان حیـدر است...
قسـم به وعـده شیرین مَن یَمُت یَرَنی
کـه ایسـتاده بمـیرم به احتـرام علـی